ଭୁଲି ମୁଁ ପାରୁନି ତାକୁ......

କଳିଙ୍ଗ ସମ୍ବାଦ / ମନୋରଞ୍ଜନ / ଗଳ୍ପ 

ଭୁଲି ମୁଁ ପାରେନା ତାକୁ...!! 

- ଦେବବ୍ରତ ବାରିକ /ଆନନ୍ଦପୁର 

​ବାଲକୋନି କୋଣରେ ବସି ଦୀପେନ କାଲେଣ୍ଡର ଆଡ଼କୁ ଚାହିଁଲା। ସେପ୍ଟେମ୍ବର ମାସର ଶେଷ୍ ସପ୍ତାହ। ଆଉ ମାତ୍ର ତିନୋଟି ମାସ ବିତିଗଲେ ୨୦୨୭ ମସିହା ପହଞ୍ଚିଯିବ। ସମୟ ସତରେ କେତେ ଶୀଘ୍ର ବହିଯାଏ !

​ଗାଁ ବୁଢ଼ାମାନେ ଠିକ୍‌ କହନ୍ତି - 

​ଗଲା ସମୟ ବାହୁଡ଼େ ନାହିଁ, ନଈ ବୋହିଗଲେ ଲେଉଟେ ନାହିଁ।

​ସମୟ ବଦଳିଛି, ସହର ବଦଳିଛି, ଏପରିକି ଲୋକଙ୍କ ପସନ୍ଦ ଓ ଚାଲିଚଳନ ବି ବଦଳିଯାଇଛି। କିନ୍ତୁ ଗୋଟିଏ କଥା ଆଜି ବି ଅପରିବର୍ତ୍ତିତ ରହିଛି ତାହା ହେଉଛି ଦୀପେନର ହୃଦୟରେ 'କଳ୍ପନା' ପାଇଁ ଥିବା ଗଭୀର ଭଲପାଇବା।

​ଦୀପେନର ମନେପଡ଼ିଗଲା ୨୦୨୧ ମସିହାର ସେହି ମନୋରମ ଶୀତଦିନିଆ ସନ୍ଧ୍ୟା। କୋଭିଡ଼ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟ, ସବୁଆଡ଼େ ନିଶବ୍ଦତା। ସେହି ଦିନ ସୋସିଆଲ ମିଡିଆରେ ପ୍ରଥମ କରି କଳ୍ପନା ସହ ତାର ହାଲକା କଥାବାର୍ତ୍ତା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା। କଳ୍ପନାର ସରଳ କଥା, ତାର କବିତା ପ୍ରତି ଥିବା ଭଲପାଇବା, ଏବଂ ମିଠା ହସ ଦୀପେନକୁ ପ୍ରଥମ ଦିନରୁ ହିଁ ବାନ୍ଧି ରଖିଥିଲା।

​ଓଡ଼ିଆରେ ଗୋଟିଏ କଥା ଅଛି ନା....! 

​ମନ ଜାଣି ସାଇଁ, ଖଟା ଜାଣି ଦହି,

ପ୍ରେମ ଯାହା ସହ ହୁଏ, ତା’ ବିନା ସଂସାର କିଛି ନାହିଁ।

​ପ୍ରଥମେ କେବଳ ସାଧାରଣ ବନ୍ଧୁତା, ତା’ପରେ ଦୀର୍ଘ ଘଣ୍ଟାର ଫୋନ୍ କଲ୍, ଆଉ ତା’ପରେ ହୃଦୟର ଅତଳ ସମୁଦ୍ରରେ କେବେ ଯେ ଦୁହେଁ ବୁଡ଼ିଗଲେ, ସେମାନେ ନିଜେ ବି ଜାଣିପାରିଲେ ନାହିଁ।

​ସମ୍ପର୍କର ଝଡ଼ ଓ ନିଶ୍ଚଳ ଅପେକ୍ଷା

​ବିଗତ ୫-୬ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଜୀବନ ଅନେକ ମୋଡ଼ ନେଇଛି।

 ପାଠପଢ଼ା ଶେଷ ହେଲା, ଚାକିରି ପାଇଁ ସହର ବଦଳିଲା, ପରିବାରର ଦାୟିତ୍ୱ ବଢ଼ିଲା। କିଛି କିଛି ଅବସ୍ଥାରେ ଦୁହିଁଙ୍କ ଭିତରେ ମାନ-ଅଭିମାନ, ଦୂରତା ଓ ଝଡ଼ ବି ଆସିଛି। କିନ୍ତୁ ଦୀପେନର ମନ କେବେ ବି କଳ୍ପନା ପାଖରୁ ଅଲଗା ହୋଇନାହିଁ।

​ଲୋକେ ପରା କହନ୍ତି

​"ତୁଳସୀ ଦୁଇ ପତ୍ରରୁ ବାସେ, ପ୍ରକୃତ ପ୍ରେମ ଝଡ଼ରେ ବି ହସେ।"

​ଦୀପେନ ପାଇଁ କଳ୍ପନା କେବଳ ଗୋଟିଏ ନାଁ ନଥିଲା, ସେ ଥିଲା ତାର ସ୍ବପ୍ନ, ତାର ପ୍ରେରଣା। କଳ୍ପନା ସହ କଥା ହେବା ଦିନଠାରୁ ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ପ୍ରତିଟି ସୁଖ-ଦୁଃଖରେ ଦୀପେନ କେବଳ ତା'ର ହିଁ ସାନ୍ନିଧ୍ୟ ଖୋଜିଛି।

​ଦୀପେନ ଚା’ କପ୍‌ଟି ଟେବୁଲ୍‌ ଉପରେ ରଖି ନିଜ ମୋବାଇଲ୍‌ଟି ହାତକୁ ନେଲା। ୨୦୨୧ ମସିହାରେ କଳ୍ପନା ପଠାଇଥିବା ପ୍ରଥମ ମେସେଜ୍‌ଟି ଆଜି ବି ସେ ସୁରକ୍ଷିତ କରି ରଖିଛି।

​୨୦୨୭ ଆସିବାକୁ ଆଉ ମାତ୍ର ୩ ମାସ ବାକି। ଆଗାମୀ ବର୍ଷ ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ପର୍କକୁ ପୂରା ୬ ବର୍ଷ ପୂରିଯିବ। ଦୀପେନ ନିଜ ମନକୁ ପଚାରିଲା କାହିଁକି ମୁଁ ଆଜି ବି ତାକୁ ଏତେ ଭଲପାଏ ?

​ହୃଦୟରୁ ଉତ୍ତର ଆସିଲା, ଯାହା ଆଖିରେ ଯିଏ, ସଂସାରରେ ସବୁଠୁ ସୁନ୍ଦର ସିଏ।

ମନ ଥିଲେ ମାର୍ଗ ମିଳେ, ଅପେକ୍ଷାର ଫଳ ସଦା ମିଠା ହୁଏ।

​ଦୀପେନ ଜାଣିଛି, ସମ୍ପର୍କରେ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ହିଁ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ପରୀକ୍ଷା। ସେ ଫୋନ୍‌ରେ କଳ୍ପନାର ଫୋଟୋଟିକୁ ଚାହିଁ ଗୋଟିଏ ନିଶ୍ୱାସ ମାରିଲା। ୨୦୨୭ ମସିହା ସେମାନଙ୍କ ଜୀବନରେ ଏକ ନୂଆ ପ୍ରଭାତ ନେଇ ଆସିବ, ଏହି ବିଶ୍ୱାସ ତା’ ହୃଦୟରେ ଦୃଢ଼ ହୋଇଉଠିଲା।

​ସେ କାଗଜ ଓ କଲମ ଧରି ଲେଖିବାକୁ ଲାଗିଲା 

​"୨୦୨୭ ହେବାକୁ ଆଉ ୩ ମାସ ରହିଲା, ହେଲେ ମୁଁ ଆଜି ବି ସେଇ ପିଲାକୁ ଭଲପାଉଛି,

ଯାହା ସହ ମୁଁ ୨୦୨୧ ରେ କଥା ହେବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲି..."

~~~~~~~~ସମାପ୍ତ ~~~~~~

©️®️ Wr Debabrata Barik

ଦେବବ୍ରତ ବାରିକ

ଆନନ୍ଦପୁର, କେନ୍ଦୁଝର

ସମ୍ପାଦକ ପ୍ରୀତି ପ୍ରଣତି ପରିବାର

ଗଳ୍ପ ଟି କିପରି ଲାଗିଲା ପଢି ମତାମତ ପ୍ରଦାନ କରିବା ହେବେ। ଅନ୍ୟକୁ ପଢିବା ପାଇଁ ସୁଯୋଗ ଦେବା ପାଇଁ ଗଳ୍ପ ଟିକୁ Share କରିବା ପାଇଁ ଭୁଲିବେ ନାହିଁ ।

🔹 Like🔸 Share 🔹 Comment